M’n haar, DAMN, wat is het weer lang aan het worden. M’n haar, DAMN, er zit totaal geen model meer in. Iedereen heeft dit, en denkt dan: hmmm, het wordt toch echt weer eens tijd om naar de kapper –haarverneukende mensen met martelwerktuigen- te gaan. Van te voren bedenkt je wat je wilt. Een klein stukje eraf, je pony wat korter of ‘mooie’ figuurtjes in je haar. Het meest voorkomende is ‘een stukje eraf’. Gewoon, lekker een stukje eraf zodat je, nadat je naar de kapper bent geweest, er weer een tijdje tegenaan kan.
Na binnenkomst in de kapsalon neem je plaats en wacht je tot de kapper klaar is met zijn klant. Je doet wat indrukken op. Vooral in de grotere kapsalons is het leuk om te zien wat voor een ‘creatieve’ brouwsels er gemaakt worden. Jongens die bij het begin van hun hoofd een spuuglok opzij hebben en hoe verder het hoofd vordert hoe hoger de stekels opeens worden. Zó origineel. Ook zie je veel vrouwen met een kort pittig kapsel. Meestal stevige tantes achter in de twintig zijn en zich wel even een kort maar vooral ‘gedurfd’ en ‘stoer’ kapsel willen laten aanmeten. Misschien wel met een stel rode plukken erin, hi hi. De tweede doelgroep die geïnteresseerd is in dit afthans lelijke haar zijn vrouwen die na de ‘mid-life crisis’ wel eens iets willen wat praktischer is. Want hé, hoezo mogen vrouwen geen über kort haar hebben met rare kuiven en rode lokken. Nou heel simpel, het is spuug maar dan ook spuugje lelijk. Deze doelgroep, vaak vrouwen met de naam Toby, Corry of Bep, die elkaar elke dag op hyves leuke krabbelplaatjes sturen om elkaar mede te delen dat het morgen dinsdag is of om elkaar een prettige donderdag te wensen, ziet niet in dat het er niet uitziet. Maar hé, dit alles even terzijde, hier wilde ik het helemaal niet over hebben.
Na een tijdje wachten mag je eindelijk plaatsnemen op de stoel. Joepie, het moment waar je altijd al naar uitkeek. Je zegt tegen de kapper: “Ik vind mijn haar nu iets te lang, ik zou er graag een KLEIN stukje af willen”. “Oké, komt voor de bakker”, zegt de kapper dan. Er wordt je een schort omgedaan, en je krijgt meestal een papiertje om je hals zodat je haar nadat de schaar er langs is geweest niet overal naar binnen valt om daarna een helse kriebel te veroorzaken. “Een klein stukje heh!”. Het is tevergeefs, de kapper haalt er een enorm martelwerktuig bij, de tondeuse. Baf, hij zet ‘m in je haar en gaat eroverheen. Je zit in de stoel, en zegt niets, de kapper weet vast wel wat die doet. “RRRRRR-RRRRRR-RRRRRR” de tondeuse blijft maar doorgaan en doorgaan. Na enige tijd zet de kapper ‘m uit en haalt die zijn levensmaatje erbij, iets waarvoor die alles doet, z’n grootste liefde; de schaar. “RATS-RATS-RATS”, “KNIP-KNIP-KNIP”, zo ook die knipbeurt heb je overleefd.
Je haar wordt alsmaar korter en korter. Maar, je zegt niets, de kapper weet immers toch wel wat die doet. Nee, echt niet! Een stukje eraf betekent bij de kapper ‘JE KOP KAAL’! Wanneer de kapper klaar is begint die te föhnen, om het leed nog enigszins te verzachten pakt die er daarna ook nog eens een spiegel bij om trots te laten zien hoe die je haar naar de filistijnen heeft geholpen. Je kijkt in de spiegel en uit beleefdheid zeg je maar: “Ja perfect, helemaal goed”. Je haar is eraf, erbij knippen gaat toch niet meer. Je schort wordt weer van je lichaam afgehaald, net als het papiertje om je hals. En toch hebben die verrekte steekhaartjes het voor elkaar gekregen zich in je shirt en op je rug te nestelen. GRRR. Je stapt van de stoel, loopt naar de kassa en betaald €17.50,- voor een ‘haarverneukings-beurt’.
Wat ik probeer te zeggen is. Als je ziet dat de kapper de tondeuse pakt terwijl je hebt gezegd: “Een KLEIN stukje eraf, graag”, stribbel dan gelijk tegen! Anders gaat het finaal de mist in en kom je met een kale kop terug.
Zó, wat een wijze les weer.
By Tomas van der Heijden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten